Χάρις Αλεξίου-Μεγάλωσα

Δίσκος: Η αγάπη θα σε βρει όπου και να 'σαι

Στίχοι--μουσική: Χάρις Αλεξίου

Ερμηνεία:Χάρις Αλεξίου

 

Μεγάλωσα....

 

στο τέρας της πόλης

ήπια φόβο πολύ 

ήπια μόλυνση

ήπια ψέμματα

 

Κατάπια λόγια λιπαρά...

 

ξεγλίστρησα απ' τον πόθο μου να μάθω

κορόιδεψα τη δίψα μου να δω

γιατί είμαι εδώ, γιατί είμαι εδώ?

 

Μεγάλωσα....

 

με αισθήματα χημείας

με στυλ δοσοληψίας 

με βλέμματα συμπάθειας

και άσκοπης προσπάθειας

 

Να είμαστε καλοί...εμείς...

άλλο εμείς, άλλοι εμείς...

Πάντα γι' άλλα μιλάμε

πάντα γι' άλλους μιλάμε...

 

Πάντα γι' άλλους μιλάμε

έτσι δεν πονάμε

έτσι ξεχνάμε... 

 

Μεγάλωσα...

 

τέρας της οικογένειας

ανούσιας ευγένειας

με ψευτο-υποταγή

ηθοποιός παιδί

 

Στο ρόλο του μεγάλου...

 

δε σου μιλώ για βία

μιλάω για βιασμό

να ζεις την εφηβεία

σημαίνει πόλεμο

 

Με μια εφηβεία λάσπη

στο σιχαμένο άστυ

ενήλικας μετά νευρωτικός

 

Πάντα για άλλα μιλάμε...

 

Πάντα γι' άλλους μιλάμε

έτσι δεν πονάμε

έτσι ξεχνάμε...

 

Μεγάλωσα...

 

σύνδεση otenet

γλυκά απ' το palette

μετά στα Silhouette

 

Σκεπάζουμε τους πόνους με φαΐ..

 

τα όνειρα σε σύνθλιψη

αργότερα η κατάθλιψη

φρικιό του Εγώ

με τσαμπουκά ναυαγώ

 

Πάμε γι' άλλα μια ζωή, πάμε γι' άλλα...

 

βάλτο στα πόδια

πονάει πολύ

σε φτύνω, σε φιλώ

δε σε πάω μα σ αγαπώ

 

Παράνοια...

Διάνοια..

Επιφάνεια...

Στεριά...πιάσαμε στεριά...

 

Δάκρυα...

καυτά μου δάκρυα

ο πόνος μαλακώνει

 

Δάκρυα...

καλά μου δάκρυα

βιολογικός καθαρισμός

 

Πάντα γι' άλλα μιλάμε

πάντα γι' άλλους μιλάμε...

 

Πάντα γι' άλλους μιλάμε

έτσι δεν πονάμε

έτσι ξεχνάμε...

 

Μεγάλωσα...

 

Αγάπη πριν το Άλφα

και κάτω απ' το μηδέν

το υποσυνείδητο μου

το χώμα του λασπώνει

τους σάπιους μου καρπούς ανακυκλώνει 

 

Μεγάλωσα...

 

μα το παιδάκι κλαίει

δεν ξέρει γιατί φταίει

δεν έχει που να πάει

τα νύχια του μασάει

 

και βρέχει τα σεντόνια
αποσυρμένο χρόνια

στης φάτνης του τα βάθη

 

"Καλά να πάθει",

η μάνα του φωνάζει...

 

του δίνει γάλα

το μαλώνει

έτσι πια θα το μεγαλώνει...

 

Πάντα γι' άλλους μιλάμε

έτσι δεν πονάμε

έτσι ξεχνάμε...

 

Μεγάλωσα θα πει...

 

να κάνεις το παπί

να ζεις την απουσία

να γίνεις εξουσία

 

να μάθεις να γελάς 

και να παραφυλάς

να παίρνεις αποφάσεις

να απαγορεύεται να χάσεις

Μεγάλωσα σημαίνει...

 

να ζεις μ΄αυτό που σ΄αρρωσταίνει

να χτίζεις κι άλλα κεραμίδια

να βγάζεις τόνους τα σκουπίδια

 

να ρίχνεις σ' άλλους τ' άδικα...

 

να βλέπεις πρωινάδικα

να ακούς πιστά τις αναλύσεις

να αιμοδιψάς για ειδήσεις

 

να λες και yes 

να λες και no

να συνηθίζεις τα πορνό...

 

να πολεμάς στον καναπέ

να μη μπορείς χωρίς φραπέ

 

Πάντα γι' άλλους μιλάμε...

 

Μεγαλώνω θα πει...

 

να έρχεται η ανατροπή

οι καιροί να στη φέρνουν

τα μυαλά να σου γδέρνουν

 

να ζητάς να κουρνιάσεις

και να βρίσκεις οάσεις

στις ψυχώσεις των άλλων

που 'χουν για περιβάλλον

ίδιες φάτσες με σένα

 

Γόνατα λυγισμένα...

Όνειρα ξεχασμένα...

 

Πάντα γι' άλλους μιλάμε

έτσι δεν πονάμε

έτσι ξεχνάμε...

Γιατί κάθε μας πράξη, μετράει...

"Κάποτε ένας φτωχός Σκωτσέζος αγρότης, ενώ καλλιεργούσε το χωράφι του, άκουσε τη φωνή ενός παιδιού που κλαίγοντας ζητούσε βοήθεια. Αμέσως παράτησε τα εργαλεία του κι έτρεξε προς το μέρος ενός βούρκου, απ' όπου προέρχονταν οι φωνές.

Τι να δει; Ένα τρομοκρατημένο αγόρι, βυθισμένο κιόλας μέχρι τη μέση στη λάσπη, πάλευε μάταια να ελευθερωθεί ουρλιάζοντας. Χωρίς αργοπορία ο αγρότης έσωσε το αγόρι, που σίγουρα θα πέθαινε αργά και βασανιστικά.

Την επομένη, μια φανταχτερή άμαξα με δύο άλογα σταμάτησε μπροστά από την αγροικία του. Κατέβηκε ένας καλοντυμένος ευγενής κύριος, που του συστήθηκε ως ο πατέρας του αγοριού που είχε σώσει ο αγρότης.

     - Θα ήθελα να σας ανταμείψω για την πράξη σας, είπε ο κύριος. Σώσατε τη ζωή του γιου μου.

     - Όχι, δεν είναι δυνατόν να πληρωθώ για ότι έκανα, απάντησε ο Σκωτσέζος αγρότης, απορρίπτοντας την προσφορά. Την ίδια στιγμή, στην πόρτα του χαμόσπιτου εμφανίστηκε ο γιος του αγρότη.

     - Αυτός είναι ο γιος σας; Ρώτησε ο καλοντυμένος κύριος.

     - Μάλιστα, απάντησε με υπερηφάνεια ο αγρότης.

     - Θα κάνουμε μια συμφωνία. Αφήστε με να προσφέρω στο γιο σας το ίδιο επίπεδο μόρφωσης που απολαμβάνει ο δικός μου. Αν ο μικρός μοιάζει στον πατέρα του τότε, χωρίς αμφιβολία, μεγαλώνοντας θα γίνει κάτι για το οποίο και οι δυο μας θα υπερηφανευόμαστε.

Έτσι κι έγινε...
Ο γιος του αγρότη παρακολούθησε τα καλύτερα σχολεία και αποφοίτησε από τη φημισμένη ιατρική σχολή του νοσοκομείου της Αγίας Μαρίας στο Λονδίνο.

Είναι αυτός που κάποια στιγμή θα γίνει γνωστός σε ολόκληρο τον κόσμο ως σερ Αλεξάντερ Φλέμινγκ, ο πατέρας της πενικιλίνης!

Έπειτα από χρόνια, ο γιος του ευγενούς κυρίου, που σώθηκε από το βούρκο, χτυπήθηκε από βαριά πνευμονία. Ποιος του έσωσε αυτή τη φορά τη ζωή; Η πενικιλίνη!

Ποιο ήταν το όνομα εκείνου του ευγενούς κυρίου; Λόρδος Ράντολφ Τσώρτσιλ. Το όνομα του γιου του; Σερ Ουίνστον Τσώρτσιλ!

Ο αμόρφωτος αγρότης, πατέρας του πατέρα της πενικιλίνης, έσωσε τη ζωή ενός παιδιού, που, μεγαλώνοντας, θα κυβερνούσε τη Μεγάλη Βρετανία και θα ονομαζόταν, διεθνώς, «Πατέρας της Νίκης» του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η έμπρακτη ευγνωμοσύνη του Λόρδου Ράντολφ Τσώρτσιλ άνοιξε το δρόμο στη δημιουργία του Φλέμινγκ, που ανακάλυψε την πενικιλίνη, που θα έσωζε - για δεύτερη φορά - τη ζωή του γιου του Ουίνστον Τσώρτσιλ."

Κοινωνικό ντόμινο--φαινόμενο της πεταλούδας.

Πολλές φορές, ένα αίσθημα παντοδυναμίας και μια αφελή αίσθηση ανεξαρτησίας μάς κατακλύζουν. 

Ο όρος άτομα μάς χαρακτηρίζει. Ατομικές επιλογές και προσωπικά κίνητρα κινούν τα νήματα.

Ή μήπως όχι...

Ο καθηγητής κοινωνιολογίας του Χάρβαρντ, Νικόλας Χρηστάκης, εξηγεί πως η ευτυχία, η παχυσαρκία, το κάπνισμα, η απιστία, όπως και κάθε άλλη ανθρώπινη συμπεριφορά είναι μεταδοτικές.... 

Και το αποδεικνύει! ("Connected", θεωρία της κοινωνικής δικτύωσης Φάουλερ- Χρηστάκης, έρευνα 5000 ατόμων)

Δεν είμαστε και τόσο μόνοι όσο νομίζαμε...  Πολλοί λένε," κάνω κακό στον εαυτό μου, όχι στους άλλους". Κι όμως δε φαντάζεσαι πόσο τους επηρεάζει... Όχι μόνο τους γνωστούς σου, αλλά και τους γνωστούς των γνωστών σου και πάει λέγοντας...

Από την υπέροχη ιστορία δύο μεγάλων ανδρών στις χιλιάδες καθημερινές ιστορίες των δικών μας ζωών...

Κάθε κίνηση, κάθε σκέψη και κάθε ατομική επιλογή έχουν τη δική τους σημασία κι αφήνουν πίσω ανεξίτηλα κοινωνικά αποτυπώματα.... 

Γιατί κάθε μας πράξη, καλή ή κακή, μετράει!

Μύθος ή αλήθεια?

Η ιστορία βασισμένη: Philadelphia Enquirer,17 Ιουλίου 1945: Brown, Penicillin Man, σημ. 43 στο Κεφ.2

Σύμφωνα με το Κέντρο Ουίνστον Τσώρτσιλ δεν υπάρχει καμία απόδειξη πως η οικογένεια έχει ποτέ συνεισφέρει για την μόρφωση του Φλέμινγκ.

Παρόλα αυτά παραδέχονται πως ο Τσόρτσιλ υπέφερε για κάποιο διάστημα από πνευμονία αλλά σώθηκε από κάποιο άλλο φάρμακο και όχι την πενικιλίνη.

Ο λόγος στη νέα ευρωπαϊκή γενιά

Η νέα ευρωπαϊκή γενιά δηλώνει παρόν....

για να ακολουθήσει τη δική της πολιτική ιστορία

απαλλαγμένη από τα βαρίδια του παρελθόντος.

Πολιτικοί επίγονοι των τειχών, 

του εμφυλίου

της πτώσης του υπαρκτού σοσιαλισμού

της υποχώρησης του δημοκρατικού δυτικού σοσιαλισμού

της νίκης του νεοφιλελευθερισμού 

και σίγουρα, όχι θεατές του τέλους της Ιστορίας...

Κληρονομιά μας,

Τα σοσιαλδημοκρατικά/σοσιαλιστικά κόμματα της Ευρώπης συνέβαλλαν στη γέννηση του λεγόμενου ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους....Αναδιανομή εισοδήματος, προστασία της εργασίας, ασφάλεια, δημόσια υγεία και παιδεία.

Η σοσιαλδημοκρατία ουσιαστικά εξέφραζε ένα εναλλακτικό μοντέλο διακυβέρνησης ανάμεσα στη φιλελεύθερη Αμερική και την κρατική ΕΣΣΔ, στην εποχή του ψυχρού πολέμου. Μια διαφορετική πολιτική προσέγγιση. Ένας τρίτος δρόμος...

Για την ιστορία, ο Τρίτος δρόμος ποτέ δεν αποτέλεσε  μια  τελείως αυτόνομη πολιτική αντιπρόταση... (Με εξαίρεση, ίσως τη Σουηδία).

Ακόμα και ο υπαρκτός σοσιαλισμός της ΕΣΣΔ λειτούργησε ως alter ego του καπιταλισμού...

Κινήθηκε στα στενά πλαίσια ενός οικονομικού εγωισμού.

Ο ίδιος εγωισμός που υπάρχει στον καπιταλισμό και απορρίπτει τη βιώσιμη οικονομία, εξαθλιώνει, γεννά ανισότητες, κατακρεουργεί την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και εμποδίζει την πολιτιστική και ανθρωπιστική ακμή των κοινωνιών.

Σήμερα, στην εποχή της παγκοσμιοποίηση, 

με μια Αμερική ακραία νεοφιλελεύθερη, με  τη Ρωσία συγκεντρωτικά καπιταλιστική και την Κίνα μονοκομματικά επεκτατική,

που ο πλούτος συσσωρεύεται και δεν αναδιανέμεται,  η άυλη οικονομία γιγαντώνεται, το χρηματοπιστωτικό σύστημα και οι κεφαλαιαγορές γίνονται όλο και πιο ανεξέλεγκτες,

η Ευρώπη αναζητά τη δική της πολιτική κατεύθυνση... 

Θα ακολουθήσουμε τις γνωστές οικονομικές φόρμες των άλλων κρατών ή θα πρωτοπορήσουμε?

Αξίωση της υγιούς μετακομμουνιστικής ευρωπαϊκής Αριστεράς 

Το πως θα συνδυάσει το "δημοκρατικό κράτος" με την "ιδιωτική/ατομική πρωτοβουλία" για την ομαλή μετάβαση μας σε μια κοινωνία που δεν κυνηγά τυφλά το κέρδος (ανάπτυξη για την ανάπτυξη...) αλλά υπηρετεί πρωτίστως την αναγκαιότητα των ανθρώπων  (βιώσιμη--πραγματιστική ανάπτυξη). 

Κοινωνική δικαιοσύνη, βιώσιμη και δημοκρατική οικονομία, η αντιπρόταση μας. Ας τα διεκδικήσουμε!

Ανδρέας Παπανδρέου- Η τετραετία της αλλαγής

1981..

Εδώ και τώρα αλλαγή...

"για να βάλουμε τη Δεξιά οριστικά στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας..."

Η επανίδρυση του κράτους και ο κοινωνικός μετασχηματισμός

• Ίδρυση Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΠΦΥ, ΚΑΠΠΙ, Πρόνοια, οικογενειακός γιατρός) 

• Μεταρρύθμιση παιδείας (κατάργηση καθηγητικής αυθαιρεσίας, εκπαίδευση κατοχυρωμένο και αυτονόητο δικαίωμα όλων)

• Κατοχύρωση θρησκευτικών ελευθεριών (πολιτικοί γάμοι)

• Υπεράσπιση δικαιωμάτων γυναικών (ενάντια σε προικοσύμφωνα--αντρικά προνόμια, προωθώντας την ισότητα των δύο φίλων)

• Αναγνώριση Εθνικής Αντίστασης και εθνική συμφιλίωση (Όλοι, κομμουνιστές ή δεξιοί Έλληνες πολίτες!!) 

Ανδρέας Παπανδρέου  
    

Σπουδαίος ηγέτης των σοσιαλδημοκρατικών/σοσιαλιστικών κομμάτων της Δύσης  

Υποστηρικτής του Τρίτου Δρόμου: "Καμία ασυδοσία του Κράτους--καμία ασυδοσία της Αγοράς, όχι όλα φιλελεύθερα (Αμερική), ούτε όλα κρατικά (ΕΣΣΔ)." 

Εμπνευστής των ευρωπαϊκών πακέτων στήριξης με στόχο τη μείωση του ευρωπαϊκού χάσματος Βορρά(Δ. Γερμανία)--Νότου(Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία)που πρωτο-σχεδιάστηκαν στη σύνοδο των σοσιαλιστικών κυβερνήσεων της Μεσογείου (Κέρκυρα).

Τίποτα δεν έγινε τυχαία... 

Μεγάλες πολιτικές προσωπικότητες δίπλα του, η κοινωνία μαζί του!  Μερκούρη, Γεννηματάς γενιά του Πολυτεχνείου...

Απομυθοποίηση... 

• Μετά την πρώτη τετραετία, δήλωνε: "εγώ απλώς προεδρεύω, στους υπουργούς μου απευθυνθείτε..."

• Απρόβλεπτος, με μεγάλα πάθη και αθεράπευτες αδυναμίες....Γυναίκες, αυτοκίνητα, Εκάλη..

• Εγκατάλειψη κάθε προσπάθειας δημοκρατικού σοσιαλισμού. Δεν ήταν αυτός ο σκοπός του... Κοινωνικός φιλελευθερισμός και δεξιά οικονομική στροφή...

• Διαπραγματεύεται το δόγμα μη πόλεμος με την Τουρκία και υπογράφει τη σχετική συμφωνία, για να την αναιρέσει λίγο αργότερα... Mea culpa και σύνοδος του Νταβός.   

Το ποτάμι πίσω δε γυρνά...   
"Όλα χάνονται 

του καθενός έρχεται η ώρα... 
Όλα μένουν 
εγώ φεύγω,  
εσείς να δούμε τώρα..." 
 

Οδυσσέας Ελύτης

Αναμνήσεις

Αναμνήσεις, στο σκοτάδι τριγυρνούν
ψάχνοντας λίγο πόνο, να φανούν.
Η σκέψη σβήνει την οργή,
μα ο εφιάλτης πάντα εκεί.

Σώμα, βορά της μοναξιάς
στη νύχτα στέκεις, να κοιτάς.
Δάκρυα που τρέμουν στο φιλί,
είσαι πληγή παντοτινή.

Γελάς...

Ξημερώνει,
ν' ανταμώσει τη μορφή σου εκλιπαρεί.
Μετανιώνει, 

να ξυπνήσει μόνος την αυγή.

Καιρός περνά,
  στον τάφο ένα λουλούδι τραγουδά,
  ''αντίο''!
  Το λουλούδι μαράθηκε, 

  κι εσύ ακόμα την προσμένεις...

Ένα ξεχασμένο χειρόγραφο

Ποιος είμαι και που πάω...

Όλα ξεκίνησαν εκείνο το καλοκαίρι.
Θυμάσαι;
Τελείωσα τις πανελλαδικές, ήξερα πώς είχα περάσει...

Τι παράξενο καλοκαίρι!
Έμενα για πρώτη φορά άεργος μετά από 2 χρόνια σκληρής μα συνάμα πολύ γλυκιάς ζωής.
Ήταν ένα μετέωρο, άγνωστο, δειλό βήμα προς την ενηλικίωση.
Πολλές προκλήσεις, πολλά όνειρα κυνηγούσαν τις σκέψεις μου.
Όλα τα έντυνε ένα πέπλο μυστηρίου, μια ατέρμονη αίσθηση αναμονής...

 

Δεν ήμουν παιδί να τρέχω σε αλάνες. Δεν ήμουν άντρας να ξέρω τι θέλω.

Ήμουν έφηβος, ανώριμος, με μύριους πόθους για μεγάλους έρωτες και δυνατές συγκινήσεις.

Όλα άρχισαν να παίρνουν ένα πρωτόγνωρο χρώμα, με την αθωότητα μας να ξεφτίζει.

Ο χρόνος δεν ξέχασε να σταματήσει. Σε ένα δωμάτιο βρέθηκα με υγρούς τοίχους.

Αναπάντεχα, σεριανούσα στους δρόμους μιας άγνωστης πόλης με ένα τσιγάρο λάφυρο στα χείλη.

Ψηλαφούσα τα μυστικά της, ακολουθούσα τυφλά τα μονοπάτια της. Δίχως πυξίδα και προορισμό.

Η καρδιά μου έσταζε πόνο. Παντού περαστικοί, όλα προσωρινά και αναίτια.

Καταφύγιο έβρισκα στις σκέψεις μου που δεν άργησα να προδώσω..

Ήταν γραφτό μου, τώρα το ξέρω!

Όλα τα σκόρπισε ο αγέρας της λήθης, για να μην ακούσω ποτέ ξανά την αλήθεια.

Κι έτσι, μες το σκοτάδι πορεύτηκα, ανήμπορος, φοβισμένος, μόνος.

Από μια τραυματική συγκατοίκηση ξέφυγα για να συμβιώσω με τη μοναξιά μου.

Μια ρηχή γνωριμία άφησα για ένα ψέμα.

Μια κοπέλα πλήγωσα για να μην πονώ.

Τη σχολή χλεύασα για να με εγκαταλείψει εκείνη όταν τη χρειάστηκα.

Μια μεγάλη θαρραλέα Ιδέα σκότωσα κι από τότε δεν ήμουν ΕΓΩ.

Επιλογές άστοχες, κίνητρα χωρίς νόημα και η πνοή σβησμένη.

 

Ας είναι!
Λάθος απόφαση από ένα χαλασμένο μηχάνημα που κάποτε θαύμασα.
Κι όταν επέστρεψα για να σωθώ, δεν άξιζε και πολλά...
Γιατί ό,τι κάνεις, δε σε ξεχνά ποτέ...

Ελλάδα, μια τριτοκοσμική χώρα....

Σε έναν κόσμο που δραματικά αλλάζει,  εμείς συνεχώς βουλιάζουμε...

Ανυπόληπτοι, αναξιόπιστοι,διεφθαρμένοι

δέσμιοι διαχρονικών αγκυλώσεων... 

γραφειοκρατία--οικογενειοκρατία--κομματισμός η διακυβέρνηση

δανεικά--λιτότητα--καρτέλ το μοντέλο ανάπτυξης

φροντιστήρια--ιδιωτική υγεία το κοινωνικό μας κράτος

 

Μα καλά, αυτή η χώρα είναι ευρωπαϊκή....
 

Τα τρία κακά της μοίρας μας:  

• Διοικητική δομή σοβιετικού τύπου...
  

Ένα τερατώδες κράτος, με δεκάδες υπηρεσίες. Πολυνομία και ρουσφέτια. Διαπλοκή και ανομία. Διακομματική συνενοχή και αυθαιρεσία. Κάθε υπουργός με το τσιφλίκι του , κάθε συνδικαλιστής με τους ταγούς του.

Τρεις πολιτικές οικογένειες να κυβερνούν τον τόπο εδώ και δεκαετίες. Δύο κόμματα να εναλλάσσονται στην εξουσία. Τάζουν μεταρρυθμίσεις, υλοποιούν απορυθμίσεις, με τη μέθοδο του "ράβε ξήλωνε" σε όλα τα προηγούμενα νομοσχέδια.

•   Οικονομική δομή τρίτου κόσμου
  

Χωρίς βιομηχανία, με μεγάλο ποσοστό απασχόλησης στη γεωργία και κτηνοτροφία, ενεργειακά εξαρτημένοι.  Χώρα υπηρεσιών, ασκώντας πολιτική με δανεικά. Με τεράστιο δημοσιονομικό χρέος, με ταχέως αυξανόμενο έλλειμμα και με αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο. Εισάγοντας πολλά, παράγοντας- εξάγοντας ελάχιστα. 

Γηρασμένος πληθυσμός, άδεια ταμεία και συντάξεις, που αδυνατεί να καλύψει ο προϋπολογισμός. Ανεργία στα ύψη. Υποαπασχόληση και γενιά των 700 ευρώ.

Σήμερα έχουμε ύφεση, χθες είχαμε ανάπτυξη. Αλλά η λιτότητα παραμένει. Πολίτες να πληρώνουν δεκάδες έμμεσους φόρους και δυσβάσταχτες έκτακτες εισφορές Με τις επιχειρήσεις να μετακυλύουν το κόστος στους καταναλωτές. 

Με τις τιμές να προαποφασίζονται(=καρτέλ). Ο ορισμός της διατίμησης ... όχι από το κράτος, αλλά από τις ίδιες τις επιχειρήσεις!!! Ποιος υγιής ανταγωνισμός, ποιες αρχές προστασίας του καταναλωτή και ποια ελεύθερη αγορά... 

• Κοινωνική πολιτική οθωμανικής--φεουδαρχικής αντίληψης (χρωστάτε, δε σας χρωστάμε)
  

Κεφαλικοί φόροι χωρίς αντίκρισμα και κοινωνική ανταπόδοση. Παιδιά να μαθαίνουν γράμματα στο φροντιστήριο, δημόσια σχολεία υποχρηματοδοτούμενα. Ξένες γλώσσες--αθλητισμός--υπολογιστές από ιδιώτες με ανύπαρκτα δωρεάν, δημόσια κρατικά πτυχία πιστοποίησης. 

Εισοδηματική αφαίμαξη και στην υγεία. Χωρίς πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, με τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό και υλικοτεχνικές υποδομές, ράντζα και αναμονές. Ωθούν τον κόσμο στην ιδιωτική υγεία και ιδιωτική ασφάλεια ζωής.

Με συντάξεις πείνας. Χωρίς χώρους αναψυχής και πάρκα, με ιδιωτικές παραλίες και αυθαίρετα. Χωρίς πρόνοια για το φτωχό, τον ανάπηρο, τον αναξιοπαθούντα. 

Μα καλά, αυτή η χώρα είναι ευρωπαϊκή....

Φευ! Κουράστηκα...... 

Δε ζητάμε το ανέφικτο, απαιτούμε το στοιχειώδες!

Να φύγετε κύριοι, να πάτε αλλού.....  
Στο περιθώριο μάς βάζετε, στο περιθώριο θα βρεθείτε.....

Η Τουρκία, η ευρωπαϊκή της προοπτική και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις

Το νέο δόγμα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής προσπαθεί να συγκεράσει τον κεμαλισμό με το Ισλάμ, το στρατό με την πολιτική εξουσία, τον επεκτατισμό με τη δημοκρατική νομιμότητα.

Καλείται νεο-οθωμανισμός και βασίζεται στα δυτικά πολυπολιτισμικά πρότυπα με οικονομική, στρατιωτική, και γεωπολιτική ισχύ τύπου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. 

Πρόκειται για μια στρατηγική σε βάθος χρόνου που αποσκοπεί στην ενσωμάτωση των πρώην οθωμανικών κρατών και στην αφομοίωση των Κούρδων...

 

Η Τουρκία...  

Προσεγγίζοντας την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Ρωσία,διατηρώντας άριστες σχέσεις με την Αμερική, συμμετέχοντας στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, αποσκοπεί την εδραίωση της ως περιφερειακή και παγκόσμια δύναμη. Ήδη οι ΗΠΑ, την αξιολογούν ως  7η κατά σειρά αναπτυσσόμενη υπερδύναμη. 

Ενώ δε διστάζει να ακολουθεί αυτόνομη πολιτική, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το όχι στη διέλευση αμερικανικών στρατευμάτων το 2003, εξαιτίας της διαφαινόμενης αυτονόμησης των Κούρδων στο Β. Ιράκ.

 

Επιδιώκει την ένταξη της στη Ευρώπη προσδοκώντας, προφανώς, οικονομικά και γεωπολιτικά οφέλη. Χωρίς όμως, να κάνει βήμα πίσω στις επεκτατικές της βλέψεις.

 

Σε διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο τα πάει περίφημα... 

Μια προσεκτικότερη, όμως, ανάγνωση θα αποκαλύψει μια άλλη Τουρκία από αυτήν που περιγράψαμε:

Μια (άλλη) Τουρκία...  

Με τεράστια οικονομικά προβλήματα και ορατό τον κίνδυνο της χρεοκοπίας, και που στηρίχθηκε στο δανεισμό του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με οδυνηρά οικονομικά μέτρα για τον πληθυσμό.

Με εσωτερικά σύνορα τους Κούρδους που αναγκάστηκε να ανοίξει τουρκικό προξενείο στο Βόρειο Ιράκ, αναγνωρίζοντας το αυτόνομο κουρδικό κράτος.

Με μεγάλες κοινωνικές αντιθέσεις και έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης, με ορατή την απειλή στρατιωτικού πραξικοπήματος.

 

Με δύο εθνικές ταυτότητες, του κεμαλισμού (δυτικός τρόπος ζωής) και του ισλαμισμού (φονταμενταλιστικές- θρησκευτικές δοξασίες), τόσο ασυμβίβαστες και αντίθετες, που μόνο ο χρόνος και η ευρωπαϊκή ενσωμάτωση ίσως θα συμβίβαζαν.

 

Μια Τουρκία που εκχώρησε τον εθνικό της πλούτο στις μεγάλες δυνάμεις (Ρωσία και Αμερική)

 

Μα κι ένας περήφανος ιστορικός λαός! 

Αυτοί είναι οι γείτονες μας...

Ελληνική διπλωματία

 

H επιλογή της Ελλάδας να υποστηρίζει την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας θα οδηγούσε σε επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών;

Η σημερινή Ευρώπη, μετά το άνοιγμα στα πρώην σοβιετικά κράτη, απώλεσε την κοινή ευρωπαϊκή κουλτούρα και ταυτότητα. Μοιάζει περισσότερο με συνονθύλευμα κρατών τύπου ΝΑΤΟ- ΟΗΕ, παρά με εν δυνάμει ομοσπονδιακή δημοκρατία…. 
 
Σε μια τέτοια Ευρώπη, οι αρχές της δημοκρατίας, του αρχαιοελληνικού- δυτικού τρόπου σκέψης, του σεβασμού των μειονοτήτων και της καλής γειτονίας, όπως εκφράζεται μέσα από το ευρωπαϊκό κεκτημένο, μοιάζουν ευχολόγια και ανέφικτα ιδανικά…
 
Τα εθνικά συμφέροντα των κρατών- μελών καθώς και οι Αμερικανικές νουθεσίες θα υπερίσχυαν του κοινοτικού δικαίου…
 
Σε μια τέτοια Ευρώπη, η Τουρκία θα επέβαλε διπλωματικά τις θέσεις της. Το ευρωπαϊκό κεκτημένο δε θα γινόταν κομμάτι του τουρκικού Συντάγματος και ποτέ κτήμα της επίσημης πολιτικής εξουσίας, ούτε νοοτροπία του μέσου πολίτη της. Η Τσεχία πέτυχε συμβιβασμό του ευρωπαϊκού δικαίου με το εθνικό της συντάγμα... 
 
Causus beli, γκρίζες ζώνες, συνδιαχείριση Αιγαίου, Θρακικό ζήτημα, προκλήσεις θα τα βρούμε μπροστά μας, ακόμα και αν η Τουρκία γίνει ευρωπαϊκός εταίρος....
 
Η Ελλάδα καλείται να εμποδίσει την άνευ όρων είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε. Το κυρίαρχο δόγμα που θεωρεί νομοτελειακά βέβαιη την επίλυση των διμερών διαφορών στα πλαίσια της Ε.Ε., είναι αβάσιμο. Ας δούμε τι γίνεται με την Κορσική και την Ισλανδία...
 
Η έξυπνη και σταθερή διπλωματία, η συνεχής διεθνή παρουσία, η αμυντική μας υπεροπλία και μια ισχυρή ευρωπαϊκή Ελλάδα είναι τα μόνα όπλα μας.
 
Σίγουρα δεν αρκούν, όσο ο κόσμος κυβερνιέται με όπλα και όσο ο εθνικισμός δηλητηριάζει τις ψυχές των ανθρώπων.
 
Ποτέ  δεν ξέρεις....
Μπορεί στο μέλλον, οι δύο λαοί να έρθουν πιο κοντά, προτάσσοντας τα οφέλη της ειρηνικής συνύπαρξης και συνεργασίας και αναλογιζόμενοι το τεράστιο κόστος της σημερινής όξυνσης και αυριανής σύγκρουσης.