Ανεργία, ακρίβεια, ελάττωση της αγοραστικής δύναμης.. Ελλείματα, υπερδανεισμός, αρνητικός ρυθμός ανάπτυξης..
Η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας είναι κρίσιμη. Πάντα ήταν..
Όταν όμως ο ίδιος ο Πρωθυπουργός θέτει ζητήματα εθνικής κυριαρχίας και κρατικής βιωσιμότητας, τότε τα πράγματα έγιναν πολύ χειρότερα...
Τίς φταίει?
Κάποιοι μιλούν για το τεράστιο Δημόσιο, την κακοδιαχείριση, τις μίζες και τη διαφθορά..
Κάποιοι άλλοι για τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση, την ανεξέλεγκτη αγορά, τη φιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και τον άδικο καπιταλισμό...
Όλοι έχουν δίκιο... Είναι και τα δύο..
Από τη μια, οι εγχώριοι παράγοντες:
πελατειακές και ρουσφετολογικές σχέσεις μετατρέπουν το Δημόσιο σε έναν γιγάντιο αντιπαραγωγικό οργανισμό. Συμβασιούχοι σε καθεστώς ομηρίας, σύμβουλοι με παχηλούς μισθούς, δεκάδες αχρείαστα golden boys. Με ελλείψεις σε δαασκάλους και νοσηλευτές... με πολλαπλάσιους υπαλλήλους στα γραφεία και τις επιτροπές...
ληστρικές και αποικιοκρατικές συμπράξεις δημοσίου-ιδιωτικού τομέα. Ο κάθε δρόμος, το κάθε μέσο μεταφοράς, το κάθε έργο κοστίζει τουλάχιστον διπλάσια σε σύγκριση με τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη
τράπεζες και μεγάλες επιχειρήσεις στη λογική των καρτέλ, συρρικνώνουν τα εισοδήματα. Η διαπλοκή κομμάτων-αγοράς είναι πρωτόγνωρη οδηγώντας σε σκάνδαλα και φοροαπαλαγές. Ανοχή και συνδιαλλαγή του πολιτικού κόσμου και των δικαστών σην ολοφάνερη καταστρατήγηση του ελεύθερου ανταγωνισμού..
Από την άλλη, οι διεθνείς οικονομικές συνθήκες:
δάνεια και πιστωτικές κάρτες συντηρούσαν την υπερπαραγωγή προϊόντων, την ξέφρενη ανάπτυξη και τον υπερκαταναλωτισμό. Ένα διατραπεζικό πρόβλημα ρευστότητας σε μία επενδυτική αμερικανική τράπεζα ήταν αρκετό για να βυθιστούν όλες οι οικονομίες του κόσμου στην ύφεση
φούσκες, άυλη χρηματιστηριακή οικονομία και κερδοσκοπικά παιχνίδια, δημιουργούν ένα μη ρυθμιζόμενο οικονομικό περιβάλλον.
η συσσώρευση κεφαλαίων και η υιοθέτηση ενός παράλογου οικονομικού μοντέλου ανάπτυξης δημιουργούν μεγάλες κοινωνικές ανισότητες. Οι αγορές γίνονται όλο και πιο αδίστακτες, τη στιγμή που οι πολιτικοί και το κράτος αδυνατούν να παρέμβουν. Η κοινωνία, το ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος και τα εργασιακά δικαιώματα συνθλίβονται κάτω από παγκόσμιους νόμους των πολυεθνικών. Ο καπιταλισμός δε διορθώνεται..
Η σημερινή κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με όλα τα παραπάνω ζητήματα.. Ο ρόλος και το έργο της δεν αφορά (δυστυχώς) την αλλαγή του σάπιου συστήματος. Αλλά το πώς θα επιλύσει τρέχοντα προβλήματα, όπως οι συντάξεις, οι μισθοί, η φορολογία και η αναδιανομή εισοδήματος.
Στην πολιτική του συγκεκριμένου, το μεγαλύτερο πρόβλημα εστιάζεται στο δημοσιονομικό χρέος. Για την κάλυψη των κρατικών υποχρεώσεων (και όχι μόνο..), αντλούμε κεφάλαια κατά το ήμισυ από φόρους (έμμεσους και άμεσους). Και για τα υπόλοιπα χρέη, καταφεύγουμε στο δανεισμό(50% των ..εσόδων μας).
Επιπλέον, επειδή τα έσοδα δεν επαρκούν, (αυξημένες δαπάνες, φοροαπαλαγές, φοροδιαφυγή) και οι τόκοι των δανείων συνεχώς αυξάνονται, καθυστερούσαμε ή πλαστογραφούσαμε, εδώ και καιρό, τα χρέη μας... Δημιουργική λογιστική των τελευταίων κυβερνήσεων.
Ο λαϊκισμός του ΠΑΣΟΚ φάνηκε στην απογραφή της Ν.Δ. το 2004... ενώ ο λαϊκισμός της Ν.Δ., αφορύσε το έλλειμα του 12,4% και την ενσωμάτωση στο δημόσιο χρέος των κρατικών οφειλών στα νοσοκομεία!!! Γι' αυτό μάς θεωρούν αναξιόπιστους, ψεύτες και πλαστογράφους στην Ευρώπη...
Με την κρίση και την άνοδο του spread ομολόγων το κόστος δανεισμού εκτινάχθηκε. Και εγένοτο, ελληνική κρίση.....
Μια ενδιαφέρουσα και αρκετά προοδευτική πρόταση, διατύπωσε ο Παπαδημούλης σε εκπομπή της ΝΕΤ (συνοψίζει διάφορες εναλλακτικές προτάσεις οικονομολόγων):
1) Το κράτος να στραφεί στον εσωτερικό δανεισμό από τους μεγαλο-καταθέτες! Μέχρι σήμερα, δανείζεται από τις ελληνικές τράπεζες με επιτόκιο 4-5%, τη στιγμή που αυτές αγοράζουν φθηνό ευρωπαϊκό χρήμα (από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) με επιτόκιο 1%... Θα μπορούσε λοιπόν να απευθυνθεί στους ιδιώτες καταθέτες, που λαμβάνουν το πολύ 2% από τις τράπεζες και να τους προτείνει αγορά κρατικών ομολόγων με αποδόσεις 3-4%. Κερδισμένοι: Το κράτος που θα δανειστεί φθηνότερα, οι ιδιώτες που θα κερδίζουν περισσότερα! Χαμένοι, μόνο οι τράπεζες.... Θα το κάνουν?
2) Να πιέσουμε για την έκδοση ενός Ευρω-ομολόγου! Έτσι, πάλι θα δανειζόμαστε πολύ φθηνότερα και θα αποφεύγουμε τα κερδοσκοπικά παιχνίδια... Οι ισχυροί της Ευρώπης, όπως η Γερμανία, θα επιβαρυνθούν. Θα το δεχτούν? Θα μπορέσουμε να τους ξεπληρώσουμε?
3) Η Ελλάδα έχει τα πρωτεία στην οικονομική ανισότητα του πληθυσμού της. Το 10% των πλουσιότερων εισοδημάτων, καλύπτει το 20% του ΑΕΠ!
Το 10% των χαμηλότερων εισοδημάτων, αφορά μόλις το 2%...
Δεκαπλάσια διαφορά μισθού...
Με μια ορθολογικότερη και δικαιότερη φορολογία, αρκεί να εισπράξεις το 2% των πλουσίων για να πετύχεις διπλάσια εισοδήματα των φτωχών!
Την πτώχευση και την προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μπορεί να την αποφύγουμε...
Η αχαλίνωτη όμως παγκόσμια αγορά είναι εδώ. Χειρότερη και πιο ανεξέλεγκτη...
